Dut Ağacının Altında Görüldükten Sonra Bir Yemin Ettiler ve Bu Yemin Onların Hayat HİKAYESİ Oldu...

0:01
[homurdanır] Hoş geldiniz sevgili
0:02
dostlar. Bugünkü hikayemizde sizi belki
0:05
de kendi geçmişinize mazide kaldı
0:08
dediğiniz şeye götüreceğim. Bu hikaye
0:10
bittiğinde uzun uzun boşluğa dalıp
0:12
gideceksiniz. Elif'le Selim'in yerine
0:14
kendinizi koyacaksınız ve "Ben olsaydım
0:17
ne yapardım diye soracaksınız
0:18
kendinize." Onlar dut ağacının altında
0:21
bir yemin ettiler ve ömürleri ettikleri
0:24
o yeminle [müzik] yeniden başladı. Fakat
0:27
bir şey oldu. Odut ağacının altında hiç
0:30
yaşanmaması gereken bir şey yaşandı.
0:33
Hadi gelin hep birlikte Elifle Selim'in
0:35
hikayesine geçip ne olduğunu birlikte
0:37
öğrenelim. Hikayemize geçmeden önce
0:39
beğen tuşuna basıp abone olmayı ihmal
0:41
etmeyin. Keyifli dinlemeler.
0:49
[homurdanır] Dağlar o köyün etrafını
0:51
sımsıkı sarmış gibiydi. Çam ağaçları
0:53
arasında eski taş evlerin serinliği
0:56
insanın içini üşüten tek şeydi belki de.
0:59
Köyün adını sormayın. O köy demek
1:01
istiyorum. Siz o köyü kendi köyünüz
1:04
[müzik] bilin olur mu?
1:05
>> [homurdanır]
1:05
>> İster Selim'i isterseniz de Elif'i
1:08
kendiniz bilin. Fakat şunu iyi bilin ki
1:11
hiçbir şey olanları geri
1:13
getiremeyecekti.
1:15
[homurdanır] Kimileri gelenek diyecekti
1:16
olanlara, kimileri ise kaderleri
1:19
böyleymiş diye üstünü kapatacaktı.
1:21
[homurdanır] Bu gelenek dedikleri ya da
1:23
kader diye geçiştirdikleri aslında evin
1:26
baş köşesindeki sedirin üzerinde oturan
1:29
birileri tarafından yazılırdı.
1:31
Çünkü zamanında onların kader diye
1:33
sustuğu şeyi de kendi büyükleri
1:35
yazmıştı. Zamanı geldiğinde kendi
1:38
yaşadıklarını evlatlarına ve hatta
1:40
torunlarına münasip görüyorlardı. Hiç
1:43
demiyorlardı ki biz yaşadık onlar
1:45
yaşamasın. Biz çektik onlar çekmesin.
1:48
Diyorlardı ki e biz çektik onlar da
1:51
çeksin. E biz sustuk onlar da sussun.
1:54
Kaderden kaçılmaz. Allah'ın yazısı neyse
1:57
onu yaşayacaksın.
1:59
>> [homurdanır]
2:00
>> kendi yaşayamadıkları hayatın acısını
2:02
masum gençlerden çıkarıyorlardı.
2:05
E hal böyle olunca gençler kaderlerini
2:07
yaşamaya mahkum oluyordu. Aslında
2:10
aralarından biri çıkıp bu düzeni
2:12
bozabilseydi belki de köyde sessiz bir
2:15
isyan başlayacaktı. [homurdanır] Bu
2:17
sessiz isyanı başlatan kendini yakacaktı
2:19
belki de ama tüm gençler için bir umut
2:21
ışığı olacaktı. İşte o umut ışığını
2:25
yakmak içinse hiç kimse kendini ateşe
2:28
atmayı göze alamıyordu. Bu bir korkaklık
2:31
ya da bencilik değil sevgili dostlar. Bu
2:34
çaresizliğin en [müzik] saf hali ve bir
2:36
insanın kader belirlediği şeyi çaresizce
2:39
kabullenişinin en güzel örneği.
2:42
Bazılarınız bunu o kadar derinden
2:44
hissediyor ki ömür gelmiş geçmiş
2:47
yaşanamamış koca bir hayat. Keşkelerle
2:51
dolu pişmanlıklar.
2:52
>> [homurdanır]
2:53
>> Fakat bu sizin suçunuz değil sevgili
2:55
dostlar. Bu hayatı bir kere yaşıyoruz ve
2:58
herkes kendi hayatını yaşıyor. Eğer hala
3:00
vaktiniz varsa kendiniz için ya da
3:03
evlatlarınız için bir şeyler
3:04
yapabilirsiniz. Bu zinciri birinin
3:07
lazım. Birinin ateşi elleriyle
3:10
söndürmesi gerek.
3:13
Elif'in durumu da çoğumuz gibi aynıydı.
3:16
Güzeldi Elif. Elbette o köyün tüm
3:19
kızları güzeldi ama Elif bir başka
3:21
güzeldi. Ailesi Elif'i uçan kuştan
3:24
sakınırdı. Köyden hiç çıkmamıştı Elif.
3:27
Sadece suya gider ve koyunların başında
3:30
dururdu. Bir de gece olunca koyunları
3:33
avlunun içine çevirip dama kapatırdı.
3:36
Sonra işi bitince başı önde köyün
3:38
taşlarını saya saya evine dönerdi.
3:42
[homurdanır] Elif kimsenin yüzüne
3:43
doğrudan bakmazdı fakat iç içine de
3:46
sığmazdı.
3:48
Ailesinden uzakta olabildiği iki yer
3:50
vardı. Biri klasik ama çeşme başı,
3:53
diğeri ise hayvanları otlattığı o
3:55
huzurlu zamanlar.
3:57
[homurdanır] Bir gün ben de gerçekten
3:59
özgür olabilecek miyim? Kendi yuvam
4:01
olacak mı benim de?" diye geçirirdi
4:03
içinden Elif. Hatta büyük ablasının
4:06
sevdiği vardı ama sevmediği birine
4:08
varmıştı. Daha doğrusu sevmediği birine
4:11
vermişlerdi ve ablası sesini
4:13
çıkartamamıştı babasına ve dedesine.
4:17
Bu duruma o kadar içerilemişti ki Elif
4:19
ben sevdiğime varacağım. Ablam gibi
4:22
olmayacağım. Dedemi babamı
4:24
dinlemeyeceğim. Vermezlerse kaçacağım.
4:26
Diye kafasında kuruyordu. Fakat
4:28
[homurdanır]
4:29
tek bir şey eksikti. Bilin bakalım eksik
4:31
olan neydi?
4:33
Elif'in henüz sevdiği yoktu.
4:36
Eğer ailesinden çekindiği için başını
4:39
biraz daha gökyüzüne kaldırmazsa,
4:41
sevdiği olmadan da sevmediği birine
4:43
vereceklerdi Elif'i. [homurdanır]
4:45
Elif'in çeyiz sandığı yüklüğün altında
4:47
hazır duruyordu. Elif'in başka bir
4:50
hayata adım atacağı o [müzik] cevizden
4:52
kayık hüklüğün altında bekliyordu.
4:55
Elif'in yüreğinin pırpır edeceği vakitse
4:59
artık çok yakındı.
5:01
>> [homurdanır]
5:01
>> Elif'in yüreğindeki kelebekler onu
5:03
görmeyi bekliyormuş ki onu görene kadar
5:06
yüreğinde kelebekler saklandığından bile
5:08
haberi yoktu. [homurdanır]
5:10
Siz kimi görene kadar demeden
5:11
söyleyeyim. Selim'i tabii ki. Selim'i
5:15
görene kadar.
5:17
[homurdanır] Bizim kız başını gökyüzüne
5:19
kaldırmayı akıl etmeseydi Selim'den
5:21
haberi bile olmayacaktı belki de. Boylu
5:24
postlu bir delikanlıydı Selim. Elbette
5:26
köyün diğer delikanlıları da Selim gibi
5:29
yakışıklıydı ama Selim bir başka
5:31
yakışıklıydı. Zaten sevenin gözünde
5:33
sevdiği en güzeli, en yakışıklısı değil
5:36
midir? İşte Selim de öyle yakışıklıydı
5:39
Elif'in gözünde. Fakat bir kusuru vardı
5:42
Selim'in. Aslında buna kusur denemez
5:44
belki ama yine de kız ailesi için bir
5:47
kusurdu Selim'in durumu.
5:50
Selim bir nevi çobanlık yapardı köyde.
5:53
Yani neredeyse tüm köyün büyükbaşı
5:56
hayvanı Selim'e emanet etti. Birinin bir
5:59
işi oldu mu ilk önce Selim'i arardı.
6:02
Odun kesilecek, Selim keser. Kömür
6:05
taşınacak Selim taşır. Köylük yerde
6:08
aklınıza gelebilecek tüm işleri yapardı
6:10
Selim. Babası geride pek bir şey
6:13
bırakmamıştı. Mallarını, mülklerini iki
6:16
tane zar uğruna har vurup harmansa
6:19
vurmuştu.
6:20
Herkes Selim'i Zarcı'nın oğlu olarak
6:23
bilirdi. Selim mahcup bir delikanlıydı.
6:26
Bu yüzden garip anasıyla birlikte köylük
6:29
yerde geçim derdine düşmüşlerdi.
6:31
Selim'in anası da bu dünyadan göçüp
6:33
gitmeden önce oğlunun evlenip
6:35
barklandığını görmek istiyordu. Ama bir
6:38
yandan da hor görüldüklerinin
6:40
farkındaydı.
6:42
Ama gönül işte. Hikaye bu ya. Bizim
6:46
[homurdanır] Elif çeşme başında başını
6:48
gökyüzüne kaldırmayı akıl etti bir gün.
6:51
İşte o gün her şey değişti.
6:53
>> [homurdanır]
6:54
>> Bilmiyorum size de hiç oldu mu? Ayıp
6:56
değil, günah değil. Dedim ya gönül işte
6:59
hani tam midenizle göğüs kafesinizin
7:02
arasında bitmek bilmeyen tatlı tatlı bir
7:05
ağrı başlar ya. Kimisi aşk der buna,
7:08
kimisi sevda. Ama size bir şey
7:10
söyleyeyim mi? İki dağın arasında
7:13
saklambaç oynar gibi bekleyen o köyde
7:16
Elif ve Selim analarından yeniden doğmuş
7:19
gibi bir anlığına nefes almayı
7:21
unutmuşlardı. İşte aşk ya da sevda ya da
7:25
her neyse yaşadıkları şey o an
7:27
başlamıştı.
7:29
Gece olunca ormanlar, dağlar sessizliğe
7:32
bürünmüştü. Ama başını yastığa ayrı
7:35
evlerde koyan Selim ve Elif için uykusuz
7:38
geceler başlamıştı bile. [homurdanır]
7:40
Aslında bu aşk dedikleri şey insanı
7:43
hasta ediyor sanki. [müzik] Öyle değil
7:44
mi? [homurdanır] Nedir bu geçmek
7:46
bilmeyen tatlı tatlı karın ağrısı? Elif
7:49
ve Selim hayatlarında ilk kez aşk nedir
7:52
o gün öğrenmişlerdi.
7:54
[homurdanır] İkisi de birbirini görmüştü
7:56
ama en çok da elleri akıllarında
7:59
kalmıştı. Selim'in elleri çalışmaktan
8:01
nasır tutmuştu ama şevkatli duruyordu.
8:05
Elif'in elleri Selim gibi nasır
8:07
tutmamıştı ama elleri o kadar naif, o
8:09
kadar temiz duruyordu ki köyde koyun
8:12
güdüyor demeye bin şahit ister.
8:15
Onların hissettiği bu şey her neyse bir
8:18
duyulursa yer yerinden oynardı. Çünkü
8:21
böyle hissetmek onlara yasaktı, ayıptı.
8:25
Neredeyse günahla bir tutuluyordu aşık
8:27
olmak.
8:31
Köy çeşmesi ortalık yerdeydi. Yani
8:34
yaşadıkları bu masum aşk çok geçmeden
8:36
dedikodu malzemesi olmuştu bile. Henüz
8:39
köy kahvesinde konuşulmadığı için
8:41
şanslıydılar. Çünkü bu iş köy kahvesinde
8:45
konuşulursa eğer iki aşık için ayrılığın
8:48
habercisi olacaktı.
8:50
Sadece kadınlar arasında ufak ufak
8:52
söylenmeler başlamıştı ama Selim'le
8:55
Elif'in ne gözü görüyor ne de kulağı
8:57
işitiyordu tüm olanları. Onlar aynı
8:59
saatlerde sözleşmiş gibi çeşme başında
9:02
buluşmaya başlamışlardı. Ama öyle sohbet
9:04
etmek yok ha. Elif güme su doldurmadan
9:08
önce çeşmenin yanına bırakırdı ki Selim
9:11
önce su içip kendi güvümünü doldursun.
9:14
Selim önce çeşmeye eğilir, kana su
9:17
içerdi. Maksat su içmek değil. Elif'in
9:20
sudaki yansımasına bakıp hasret
9:22
gidermekti.
9:23
Elif Selim'in elinden dökülen suları
9:26
izlerdi. Sular sakallarından süzülürken
9:29
bir anlığına göz göze gelebilmek için
9:31
güümü alırdı eğilerek. [homurdanır] İşte
9:34
o an zaman dururdu.
9:36
Birbirlerine sanki yıllardır kavuşmayı
9:38
bekleyen iki sevdalı gibi bakarlardı.
9:41
Onların aşkı öyle masumdu ki hiç
9:44
konuşmadan aylarca çeşme başında kah
9:47
sudaki yansımalarına baktılar
9:49
birbirlerinin.
9:50
Kah ellerine, kah gözlerine.
9:54
Elbette her güzel şeyin bir sonu vardı
9:57
sevgili dostlar. İnsanların işi gücü hiç
10:00
bitmez ki. İnsanlar öyle kıskanç, öyle
10:03
haset ki sevgiye, sevdaya, aşka
10:06
tahammülleri yok maalesef. [homurdanır]
10:08
İnsanların kıskançlıktan hasetliğe
10:10
geçişi öyle hızlıdır ki şaşırırsınız.
10:14
Başlarda sizin mutluluğunuzu
10:15
kıskanırlar. Daha sonra sizin gibi mutlu
10:18
olamayacaklarını anladıklarında
10:21
kıskançlıkları hasetliğe dönüşür. Bende
10:23
yoksa onda da olmasın düşüncesi zehir
10:26
[müzik] gibi yayılır. Bu sadece aşkta,
10:29
meşkte yoktur. Bu dediğim şeyi hayatın
10:32
her yerinde görürsünüz sevgili dostlar.
10:35
Bu insanlar kendi beceremediği şeyi
10:37
sizin başarmanızı asla istemez. Kendi
10:40
ayrıldıysa sevgilisinden sizin
10:43
sevdiğiniz birisi olmasını bile istemez.
10:46
Siz hayatta başarılı olduysanız
10:48
düşmenizi görmek için her gün dua eder.
10:51
Aman diyeyim. Eğer çevrenizde böyle dost
10:54
sandığınız insanlar varsa tez elden
10:57
uzaklaşın. Sakın ama sakın o insanları
11:00
düzeltebileceğinizi düşünmeyin.
11:02
Düzelmezler. [homurdanır] Olan yine size
11:05
olur. Selimle Elif insanları düzeltmeye
11:08
çalışmıyordu elbette. Onlar sadece
11:11
aşktan gözleri etrafı görmez olmuş birer
11:14
aşk mağdurlarıydılar.
11:17
[homurdanır] Eee köyün orta yerinde
11:19
sevda masalı misali aşk filmi izlemek
11:22
bazılarını rahatsız etmişti elbette.
11:25
Aslında Selim'le Elif'in aşkları
11:27
rahatsız etmemişti onları. Onları
11:29
rahatsız eden şey kendi yaşayamadıkları
11:31
hayattı. Hikayemizin başında dedim ya
11:34
hani kendi yaşayamadıkları hayatın
11:37
acısını masum gençlerden çıkarıyorlardı.
11:39
İşte tamamen saf kötülüktü bu. Öyle
11:43
değil mi? Yani tabiri caizse şeytan bile
11:47
gıptayla izliyordu hasit insanları.
11:49
Şeytana ne hacet? Her yer insan doluydu
11:52
sonuçta. Çeşme başı sevdası dedikodular
11:56
yüzünden yarım kalmak üzereydi.
11:58
Allah'tan sadece Elif'in annesinin
12:00
kulağına gitmişti çeşme başı
12:02
buluşmaları. Bir de Selim'in annesinin
12:04
kulağına elbette. Elif'in annesi, "Senin
12:08
o zarcının oğlu çobanla ne işin var?
12:11
[homurdanır] Ben anlamıyor muyum
12:12
sanıyorsun? Biz de genç olduk. Çobandan
12:15
koca mı olur? Üzerimize [homurdanır] mi
12:17
güldüreceksin sen milleti? Ablan sevdi
12:20
de ne oldu? Vardı işte memura. Ama bak
12:23
nasıl rahat şimdi. Tarla tapanla
12:25
uğraşmıyor. Pazara gitti miydi
12:28
istediğini seçip alıyor. Aklını başına
12:30
devşir. Diye azarladı Elif'i.
12:33
[homurdanır] Selim'in annesi pek bir şey
12:34
demedi. Sadece, "Aman oğlum, bilmez
12:38
misin halimizi? Lakabımız bile zarcı
12:41
bizim. Üzerler bizi, vermezler o kızı.
12:44
Ben Zarcının karısıyım. Sen de Zarcının
12:47
oğlusun bu köyde. Bir de oğlum
12:49
biliyorsun garibanız işte. Olmayacak
12:52
duaya amin deyip de üzme gücümüzü dedi.
12:56
Elif'le Selim için zor günler kapıya
12:58
dayanmıştı. Artık öyle ulu orta yerlerde
13:01
sessizce aşklarını yaşayamazlardı.
13:04
Sevdalık çekmek sevdanın özünde olsa
13:07
gerek. Belki de aşkı sevdaya çeviren
13:10
çekilen çiledir. Öyle değil mi? Onlar
13:13
için zor günler başlamış olsa da aşkta
13:15
imkansız yoktur elbette.
13:18
Öyle ki onların aşkları yavaş yavaş
13:21
sevdaya dönüşmeye başlıyordu sanki.
13:24
Elif'in annesi Elif'in suya gitmesini
13:26
yasaklamıştı. Bu Selim'i bir daha
13:28
rahatça göremeyeceği anlamına geliyordu.
13:31
Selim'in Nasırlı avuçlarına doldurduğu
13:34
tertemiz suyun sakallarından süzülüşü
13:36
artık mazide kalan bir hatıra olacaktı
13:39
Elif için.
13:40
Ama ne olursa olsun son bir kez Selim'i
13:43
görmek istiyordu. Konuşmasalar bile son
13:46
kez Selim'e bakıp hafızasına kazımak
13:48
istiyordu simasını. [homurdanır]
13:50
Annesini dinlemeden ertesi gün güvümü
13:53
kucaklayıp suyun başına koştu Elif.
13:56
Elbette Selim de oradaydı. Selim artık
13:58
birbirlerini göremeyeceklerini
14:00
biliyordu. Çünkü eğer böyle devam ederse
14:03
bugün olmasa da yarın illaki bir maraz
14:05
çıkacaktı.
14:07
Elif güğümü çeşmenin taşına koydu önce
14:09
ve hiç tereddüt etmeden, "Ben suya
14:12
gelemeyeceğim bir daha." diye.
14:15
Selim şaşırdı ama çabuk toparladı.
14:17
Tepenin ardındaki dut ağacının orada
14:19
"Bekleyeceğim gün batarken" dedi. Sonra
14:22
arkalarına bakmadan hızlıca uzaklaştılar
14:25
Çeşme başından ne Elif bir kelam etti
14:28
sonrasında ne de Selim. Ertesi gün Selim
14:31
dut ağacının orada beklemeye başladı.
14:34
Hayvanları dama kapatmadan önce oyalandı
14:36
biraz. Elif gelmedi tabii. Gelemedi
14:39
[müzik] belki de. Devam [homurdanır]
14:41
eden günlerde de gelmedi ya da gelemedi
14:43
Elif. Çünkü Elif tepenin öte yüzünde
14:46
tutuyordu koyunları. Nasıl gelsin
14:49
kızacağız? Hem cesaret edip Selim'e
14:51
konuşması bile büyük bir şeydi. Selim
14:55
içinden olsun diyordu. Koyunların
14:58
meleşlerini tepenin ardından duyuyordu
15:01
ya. O bile yetiyordu Selim'e. "Bunlar
15:04
Elif'imin koyunları. Şunlara bak sen.
15:07
Nasıl da meleşirler." diyordu. Bu nasıl
15:10
sevdadır ki koyunların melemesi bile
15:12
Elif'i hatırlatıyordu Selim'e.
15:15
Bu sırada sanmayın ki Elif unuttu her
15:17
şeyi. Elif tepenin öte yüzünde Selim'in
15:20
olduğunu bilirdi. İneklerin çan sesini
15:23
duydukça,
15:25
>> "Dutağacının orada beni bekliyor Selim.
15:28
Nasıl aşıyacağım şimdi ben tepeyi? Ya
15:30
gören olursa, ya duyan olursa, ya beni
15:34
de ablam gibi başkasına verirlerse o
15:37
zaman bir daha Selimi göremem.
15:40
Allah'ım sen yardım et. Başkasına
15:42
verirlerse kaçarım Selim'e. Bana ne diye
15:46
kendi kendine konuşuyordu.
15:48
Fakat bir şey yapmazsa zaten birine
15:50
vereceklerdi Elif'i. Hani kendi kendine
15:54
de söz vermişti ya Elif. İşte belki de o
15:57
yüzden bir şey yapmalıydı. Yoksa
16:00
istemediği bir hayatı yaşamaya mahkum
16:02
olacaktı.
16:04
Gün yine batmak üzereyken Selim için bir
16:06
gün daha Elif'i görmeden geçiyordu. Ama
16:09
olsun. Selim sabretmeyi iyi bilen bir
16:12
delikanlıydı.
16:13
Heybesini toplayıp kalkmaya yelenecekti
16:16
ki arkasından bir ses duydu.
16:20
>> Geldim Selim yine geleceğim. Her gün
16:23
olmasa da geleceğim. Bekle beni ne olur.
16:28
>> Sonra arkasını döndü ve uzaklaştı.
16:31
Elif elbette Elifti gelen. Ona da
16:33
kızmamak lazım. Çünkü köy yerinde tüm
16:36
dünyası koyunlar ve köy meydanındaki
16:39
çeşme olan bir kızdı. Elif başka dünya
16:42
bilmezdi. He bir de Selim'i bilirdi.
16:45
Ömrünün yarısını vermeye razı olduğu
16:48
Selim'i. Çoban Selim'i.
16:54
Günler böyle geçip giderken [müzik]
16:56
Elif aradan tam 5 gün sonra Dut ağacının
16:59
yanına gelmişti yine. Fakat Selim
17:02
ortalarda yoktu. Tam içinden vazgeçti
17:05
Selim diyecekken buradayım diye bir ses
17:08
duydu.
17:10
>> Aman ya Rabbi, kara sevdaya mı tutuldum
17:12
ben? Bu Selim'in sesi. Selim, Selim sen
17:16
misin? Korkuyorum. Neredesin?
17:21
>> Korkma benim. Ben dut ağacının
17:24
altındayım. Gel." dedi Selim.
17:26
Dut ağacının dalları neredeyse yere
17:29
değiyordu. Tıpkı bir şemsiye gibiydi.
17:32
Biraz da çukurda kalınca bırakın uzaktan
17:34
içini görmeyi. Yanındayken bile altında
17:37
in mi var cin mi var görünmüyordu.
17:40
Burası Selim'in gizli mabediydi ve artık
17:43
[homurdanır]
17:43
Elif'in de mabedi gizli mabedi olacaktı.
17:47
Elif korka korka dut ağacının altına
17:50
girdi. Selimse sırtını dut ağacına
17:53
yaslamış, ürkek ürkek Elif'in gözlerine
17:55
bakıyordu. Ne yapacaklarını [homurdanır]
17:57
bilemediler. Selim, "Ben seni hep burada
18:00
bekliyorum. Bundan sonra burası bizim
18:02
yerimiz olsun. Olsun mu?" diye sordu.
18:05
Elif saçıyla oynamaya başladı ve yüzü
18:08
çilekten de kırmızı bir renge boyandı.
18:11
Ne diyeceğini bilemedi ve "Tamam" diye
18:13
başını salladı sadece. Sonra Selim'in
18:16
yüzüne hiç bakmadığı kadar uzun uzun
18:19
baktı. Gözleri ışıl ışıl parlamıştı
18:22
[müzik] Elif'in.
18:24
Ah aşk o tatlı karın ağrısı. Elif'le
18:29
Selim'den bağımsız söylüyorum. İnsan
18:31
midesini üşütmüş gibi hissediyor.
18:33
Affedersiniz mideyi bozmuş gibi. Yani
18:36
belki de dünyadaki en masum hastalıktır
18:39
aşk. Ne dersiniz?
18:42
>> [homurdanır]
18:42
>> Elif'le Selim'in de aynı şeyi
18:43
hissettiğine yemin edebilirim ama
18:46
ispatlayamam sevgili dostlar. Fakat bu
18:48
kardeşinize güvenin. Eğer konu aşksa,
18:51
yatak, döşek, yatmışlığım çoktur benim.
18:54
Yoksa insan nasıl dem vurur ki aşktan,
18:56
sevdadan, nasıl yazılır ki hikayeler,
18:59
şiirler? Bazen ilham gelmedi oluyor.
19:02
Diyorum ki bir daha mı düşsem şöyle aşka
19:06
yatsam günlerce yorgan döşeek? Çünkü
19:08
düşününce Elifle Selim'in yaşadığı o
19:11
masum aşk, o ismi olmayan köyde kalsaydı
19:14
içim acırdı. Yüreğimden koparıp vermek
19:17
istedim gönlü sevda geçirmiş kalpere.
19:20
[homurdanır] Gerçek aşk ya da sevda
19:23
başka aslında ama o bu hikayenin konusu
19:26
değil. [homurdanır]
19:28
Neyse o dut ağacı artık iki sevdalının
19:31
yeni yuvası olmuştu. Bir dakika durun
19:34
yanlış oldu. Henüz sevdaya düşmediler
19:37
ki. Yaşadıkları aşktı onların. Öyle
19:39
değil mi? Daha sevdaya yol vardı. Öyle
19:43
iki çeşme başında bakışmakla sevda mı
19:45
olur hiç? Fedakarlık ve vefa yoksa kim
19:48
inanır bunun sevda olduğuna?
19:51
Ah! Dünyası o küçücük köy kadar olan iki
19:55
insan bir dut ağacının altını kuş misali
19:58
yuva bellemişti. [homurdanır] Selim önce
20:01
küçük bir hasır serdi dut ağacının
20:03
altına. Sonra da yanında hep [müzik] iki
20:06
minder taşıdı. Küçücük
20:08
Elif rahat etsin diye evini heybesine
20:11
sığdırmıştı Selim.
20:14
İkisi de önünü arkasını düşünmeyen
20:16
şaşkına aşıklardı sizin anlayacağınız.
20:19
Selim'in elinde avucunda kuru aşktan
20:22
başka hiçbir şey yoktu. Elif de bunu hiç
20:24
düşünmüyordu. Elif ablasının kaderini
20:28
yaşamadan kendi yuvasını kurmak
20:29
istiyordu sadece.
20:31
Ancak evcilik oynar gibi [müzik] ağaç
20:34
altında bir hasır, iki minderle de
20:37
olacak iş değildi. Fakat siz gelin de
20:39
bunu aşıklara anlatın. Dünyadaki en
20:42
masum hastalıktır aşk diye boşuna
20:44
demedim. O kadar hastaydılar yani o
20:48
kadar aşıktılar ki ömürlerinde ilk defa
20:51
karşılarına çıkan bu duyguyu sonuna
20:53
kadar yaşamak istiyorlardı.
20:55
>> [homurdanır]
20:55
>> Tedavi basitti ama onlar şimdilik bunu
20:58
görmezden geliyordu. Elif dut ağacının
21:01
altına evden açırabildiği ne varsa
21:03
getiriyor, Selim'i kendi elleriyle
21:05
besliyordu. O dut ağacının altında o
21:08
kadar vakit geçirmişlerdi ki eski
21:11
korkuları yerini gereksiz bir rahatlığa
21:13
bırakmıştı. Nasıl olsa kimseler
21:15
görmüyordu dut ağacının altında.
21:17
Çocukken evcilik [müzik] oynamak güzel
21:20
de iki gencin evcilik oynaması ciddiye
21:23
alınması gereken bir şeydi.
21:26
Sanmayın ki kötü bir şey yapıyorlardı.
21:28
Selim tahtadan oyduğu kuşları Elif'e
21:31
hediye ediyordu. Elif Selim'e köşelerini
21:35
işlediği mendili hediye ediyordu. Yani
21:37
masumca sohbet ediyorlardı sadece. Bir
21:40
de baş kaldırıp gizli bir şey yapmanın
21:43
verdiği heyecan duygusundan mıdır
21:45
bilinmez ikisi de. Sonra bize ne olacak?
21:48
Bu böyle mi devam edecek? [müzik]
21:50
Evlenebilecek miyiz yoksa kaçacak mıyız
21:52
diye düşünmüyorlardı bile. Belki de
21:55
düşündüler de dillendirmeye cesaret
21:57
edemediler. [homurdanır]
21:59
Eee dut ağacının altındaki sevda kaç gün
22:02
batımı daha görecekti ki zaten
22:04
korktukları şey sonunda başlarına
22:06
gelmişti.
22:08
>> [homurdanır]
22:08
>> Dut ağacının altından çıkarken
22:10
görmüşlerdi onları
22:12
ve bu havadisin köy kahvesine ulaşması
22:15
an meselesiydi.
22:21
Elif ve Selim kendi küçük dünyalarında
22:23
aşklarını yaşaya dursunlar. Köydekilerin
22:26
onlar için hazırladığı bir sürpriz
22:27
vardı. Elif için güzel kız derken
22:31
abartmıyordum. Elif gerçekten belki
22:33
[müzik] de köyün en güzel kızlarından
22:35
biriydi. Elif'le Selim'i dut ağacının
22:38
altından çıkarken gören bir komşusuydu.
22:41
Daha doğrusu Elif'in bir komşusuydu.
22:43
Bu komşu Elif'in babasıyla pek
22:45
anlaşamazdı. Yani klasik senin hayvan
22:48
benim bahçeye girmiş tartışmaları
22:50
olurdu. Fakat öyle büyük kavgalar
22:52
olmazdı köyde. Selim'i de her işini
22:55
kullanırdı. Odun kesimi, gübre [müzik]
22:58
işi, hayvan bakımı, aklınıza ne gelirse
23:00
artık. Yani Selim'in düşmanı da değildi.
23:04
Fakat belki de Elif'in babasını pek
23:06
sevmediğinden bunu bir fırsat bilmiştir.
23:09
Bilinmez.
23:11
Koşa koşa eve nasıl geldiğini size
23:13
gösterebilseydim keşke. Hiç vakit
23:15
kaybetmeden durumu karısına anlatmaya
23:18
başladı. Fatma, bil bakalım ne oldu.
23:21
Bizim çoban Selim var ya onu bugün
23:24
biriyle gördüm. Tepenin oradaki dut
23:27
ağacının altından birlikte çıktılar.
23:29
Karısı adama kızarak, "E çatlatma
23:32
insanı. Direkt söylesene kimle gördün?"
23:34
dedi. Adam gülerek büyük bir zevkle
23:37
anlatmaya devam etti.
23:40
Dedim ki şöyle tepeyi aşıereyim de
23:42
dizlerim açılsın. Bir de ne göreyim? Dut
23:46
ağacının altında gülüşmeler geliyor.
23:48
Tövbe ya Rabbim dedim. Önce korktum
23:51
tabii. Sonra biraz bekledim. Kim ki bu
23:53
gülüşenler diye. Hadi bir bakıverdimdi
23:57
bizim Selim. Öteki kim dersin? Elif. Kim
24:02
bilir ne yaptılar ağaç diplerinde
24:04
tenhalarda. Tövbeler olsun.
24:08
Adamın karısı hayretle. Ne? Komşunun
24:12
Elif mi? Vay başıma.
24:15
Tevekkeli değil zaten. Çeşme başında da
24:18
görmüşler önceden. Vay kız başını yaktı.
24:22
dedi.
24:25
Bir de kadınlar dedikodu sever derler.
24:28
Müsteri olun sevgili kadın kardeşlerim
24:29
ve ablalarım. Emin olun hiç sevmezmiş
24:33
gibi yapan erkekler de dedikoduyu can
24:36
kulağıyla dinleyebilir ve hatta dedikodu
24:39
ateşinin fitelini bizzat kendisi yakıp
24:41
hiçbir şey olmamış gibi uzaktan
24:43
izleyebilir. Özünde hepimiz insanız
24:46
değil mi? İnsanız insan olmasına da
24:49
aslını astırını bilmeden birilerinin
24:51
hayatını karartmakta da üstümüze yok.
24:54
Fakat Elif'le Selim de biraz işin suyunu
24:57
çıkarmıştı ve bunun bir evcilik oyunu
25:00
olmadığını öğrenmelerine çok az
25:03
kalmıştı.
25:05
Bu pek iyiliksever komşular hiç vakit
25:07
kaybetmeden durumu Elif'in ailesine
25:10
anlattı. Daha doğrusu Elif'in annesini
25:12
çıtlattılar.
25:14
Kadıncağızın başından aşağı öyle şeyler
25:16
[müzik] döküldü ki inme inmediğine
25:18
şükretti. Ablası gibi çulsuz, ipsiz,
25:22
sapsız birine aşık olmuştu kızı Elif.
25:25
Eğer elini çabuk tutmazsa geri dönüşü
25:27
olmayan şeyler olabilir diye düşündü.
25:29
Belki de olmuştu. Hemen Elif'i bir
25:32
köşeye çekip hesap sordu. Bir de yemin
25:34
ettirdi bir şey yaşayıp yaşamadıklarına
25:36
dair. Emin olduktan sonra da inceden
25:39
durumu Elif'in babasına ve dedesine
25:41
anlattı. Tabii onları anlatırken
25:44
ayrıntıya girmedi. Çoban Selim'le bir
25:46
iki kere karşılaşmışlar. Gönlünü
25:48
kaptırmadan görücü gelse iyi olur diydi
25:51
sadece.
25:52
Evin erkekleri de durumu anladılar tabii
25:54
ama anlamamış gibi yaptılar ve olur
25:57
haber salalım münasip birileri varsa
26:00
istemeye gelsin dediler.
26:02
Çünkü bu iş büyür ve dedikodu kazanı
26:05
kaynamaya başlarsa biricik kızlarının
26:08
hayatı kararacaktı.
26:10
En nihayetinde ilçeden bir esnaf haber
26:12
yolladı. Oğullarını evlendirmek için
26:15
görücü gelmek istiyorlardı. Elif'in
26:18
ailesi hiç vakit kaybetmeden kabul etti.
26:21
Oğlanın hali vakti yerindeydi. Öyle kötü
26:23
alışkanlıkları da yoktu. Aile temiz ve
26:26
Elif'e de münasipti açıkçası. Yani
26:29
olumsuz bir tarafları olsa itiraz
26:31
edilir. Ama herkesin arayıp da
26:33
bulamadığı bir aile ve tertemiz bir
26:35
oğlan da istemeye gelecek olan.
26:38
İsteme akşam gelip çattığında Elif
26:40
çaresizce kahveleri hazırlıyordu. Bu
26:43
arada söylemeyi unuttum. Elif annesinden
26:45
fırça yedikten sonra bir ay kadardır dut
26:48
ağacının altına gidemiyordu. Selim ise
26:50
[müzik] Elift'ten haber alamadığı için
26:52
kafayı yemek üzereydi. Gizlice Eliflerin
26:55
avlusunu gözetledi. Birileri gelmişti.
26:57
Evet. Ama görücüdür diye konduramıyordu.
27:00
Selim hem öyle olsa Elif kesin itiraz
27:03
eder. Sonra da benim yanıma kaçar diye
27:05
düşünüyordu. Kötüyü çağırmak istemedi
27:08
sizin anlayacağınız. Fakat neyin iyi
27:10
neyin kötü olduğu öyle uzaktan bakarak
27:12
anlaşılmaz.
27:14
Aynısı Elif için de geçerliydi.
27:16
Tanımadan, etmeden, anlamadan,
27:19
dinlemeden, itiraz etse gelen görücüye
27:21
de ayıp olacaktı. Oğlanın adı Kadirdi.
27:25
Belki de Kadir Elif için hayırlı olandı.
27:27
Belki de Elif'in kadrini, kıymetini daha
27:30
iyi bilecekti. Bir yandan bakınca Selim
27:33
Elif'e sevgiyle birlikte eski bir hasır
27:36
ve iki minder dışında hiçbir şey
27:38
sunamıyordu.
27:40
Kursoğan ekmekle ne aşk olurdu ne de
27:42
mutlu bir yuva. Belki de Selim kendini
27:46
bilmeden çok şey istemişti hayattan.
27:48
Yine de kızmamak lazım. Sonuçta onlar da
27:51
insandı ve onlar da tatmalıydı aşkı.
27:54
Birileri üzülecekti belki ama yine de
27:57
tatmalıydılar.
27:59
O akşam Elif'i Kadir'e verdiler. Elif
28:03
itiraz [müzik] bile edemedi. Hemetse
28:05
neye itiraz edecekti ki? Ben bir çobana
28:08
aşığım mı diyecekti? Mecburen sessizce
28:10
kabullendi. Ablam gibi olmayacağım."
28:13
diyordu Elif. Ama ablası da aynı şeyleri
28:15
ve aynı çaresizliği yaşamıştı muhakkak.
28:19
Şimdi [homurdanır] ablasını daha iyi
28:20
anlıyordu. Kadir'e baktı. Elif Selim'e
28:23
bakarken hissettiği heyecan yoktu ama
28:26
Kadir'e baktığında kendini evinde gibi
28:29
hissediyordu. Macera, heyecan, mide
28:33
ağrısı ve nefes almada zorlanma gibi aşk
28:36
hastalığının belirtileri yoktu. Tamam
28:38
aşk hastalığı güzeldi ama sanki Kadirde
28:42
de şifa vardı. Aşk hastalığından
28:45
kurtulacaktı Elif. Aile olmak, mutlu
28:48
olmak ve en önemlisi de huzurlu olmak ne
28:51
demek? tadacaktı. Belki Kadir'e de aşık
28:55
olurum sonra." diye geçirdi içinden.
28:57
Diğer yandan Selim geldi aklına. "Bu
29:00
vefasızlık değil miydi? Ya da bu umut
29:02
verip de yarı yolda bırakmak değil
29:04
miydi?"
29:06
Selim'e bunu yaparak haksızlık edecekti.
29:08
En azından son kez konuşmalıydılar.
29:11
Elif de bunu geçirdi içinden. Sonra bir
29:14
daha Kadir'e baktı.
29:15
Kadirse Elif'e hayran hayran utangaç
29:19
utangaç bakıyordu. Ama diğer yandan da
29:22
Selim'den daha olgun ve bir aile
29:24
babasına yakışır bir duruşu vardı. Selim
29:27
gibi çocukça değildi Elif'in gözünde.
29:31
Elif'i Selim gibi sevebilir miydi
29:33
bilinmez ama Selim gibi hayali bir
29:35
gelecek vadetmiyordu. Kadir daha sakin,
29:38
daha meşakatsiz bir hayat vardı
29:41
bakışlarında.
29:45
Dedim ya sessizce kabullendi Elif ama
29:48
Selim'e anlatmalıydı. Belki
29:50
hissettiklerini tam olarak anlatamazdı
29:52
ama bir şeyler anlatmalıydı.
29:55
Selim yine her gün aynı yerde Elif gelir
29:58
diye bekledi. Ta ki Elif tepenin ardını
30:01
aşıp dut ağacının altına gelene kadar.
30:03
[homurdanır] Elif dut ağacının altına
30:05
girdi sessizce. Selim [müzik] Elif'i
30:07
gördüğünde, "Çok şükür geldin Elifim."
30:09
dedi. Elif sessiz kaldı önce ve sadece
30:13
yutkunuyordu. Ağlamadan konuşmak
30:15
istiyordu. Bu sırada Selim'in gözü
30:17
Elif'in parmağındaki nişan yüzüğüne
30:19
takıldı. O an Elif'in nişanlandığını
30:22
anlamıştı. Hiçbir şey için geç değil
30:25
diye geçirdi içinden. Ve kaçalım Elif
30:28
uzaklara gidelim. Alıp başımızı gidelim
30:31
olmaz mı? Benim bir asker arkadaşım var
30:33
Çanakkale'de. Onun yanında kalırız bir
30:35
süre. Sonra yuvamızı kurarız hemencecik.
30:38
Buluruz bir çaresini. Hem evlenenle ev
30:41
alana Allah yardım edermiş derler. Hele
30:44
biz bir niyetine girelim de sonrası
30:46
Allah kerim dedi. Selim iyi dedi. Güzel
30:49
dedi ama tıpkı aşkta olduğu gibi bir
30:52
bilinmeze davet ediyordu Elif'i.
30:55
Elif aşkı aşık olmayı elbette istiyordu.
30:59
Elbette Selim'i de seviyordu. Selim onun
31:02
ilk aşkıydı nihayetinde.
31:05
Fakat hayatın bazı gerçekleri vardı. Her
31:08
şeyden önce ailesini ezip geçemezdi
31:10
Elif. Ablası da ezip geçemedi zamanında.
31:14
Bir de işler ciddiye binince Elif de
31:16
gerçekleri görmeye başladı. Hayatın
31:19
gerçeklerini.
31:21
[homurdanır] Elif Selim'i seviyordu ama
31:22
düzenli, dingin ve huzurlu bir hayatta
31:25
istiyordu. Selim annesinin dediği gibi
31:29
olmayacak bir duaya amin deyip de gücünü
31:31
üzmeye [müzik]
31:32
çok daha niyetlenmişti.
31:34
>> [homurdanır]
31:34
>> Elif Selim'i dinledikten sonra dut
31:37
ağacından düşen kurumuş bir dalı alıp
31:39
ikiye kırdı ve avuçlarını da sıkıca
31:42
tuttu. Sonra anlatmaya başladı. Elif,
31:45
>> "Biliyorum Selim. İstesen beni de alıp
31:48
gidersin. El üstüne tutarsın beni.
31:51
Biliyorum bir dediğimi iyi ki etmezsin.
31:54
Bilesin gönlüm sendir benim. Bilirim
31:57
senin de gönlün bendedir."
31:59
Bizi dut ağacının altından yuvamızdan
32:02
çıkarken görenler olmuş.
32:05
Köy küçük yer. Milletin ağzı da torba
32:07
değil ki güzelim. Ben kendimi sana layık
32:10
görürüm ama beni sana layık görmezler.
32:14
Kahroluyorum ama elimden de bir şey
32:16
gelmez.
32:18
Şimdi kaçsam seninle evdekileri üzüstü
32:20
bırakmış olmaz mıyım? Ana baba rızası
32:23
olmadı mı? Hayır. Gelir mi hiç? Sen
32:25
söyle. Hemi ya gittiğimiz yerde
32:27
tutunamayıp geri dönersek. Hı? Ben nasıl
32:30
bakarım anamın babamın yüzüne? Dedem de
32:33
kahrolur zaten gidişime. Al bu dalı
32:37
sakla benim için. Birini de ben
32:39
saklayacağım. Bu dallar bizim yeminimiz
32:42
olsun. Yuvamızdan, dut ağacından düşen
32:45
bu dallar bizim sözümüz olsun. Ahirete
32:48
kalmayacak merak etme. Sana söz. Bir gün
32:51
geri döneceğim ama şimdi gitmem lazım.
32:54
Ne olur anla beni ve ne olur bekle beni.
32:58
Yemin olsun sana geri döneceğim. Hoşça
33:01
kal Selim. Hoşça kal sevdiğim.
33:05
>> Elif arkasını dönüp gittiğinde Selim'in
33:07
parmak uçları uyuşmaya başladı.
33:09
Dudakları da uyuştu. Aşktan ağrıyan
33:12
karnına bu sefer sevda ateşi düşmüştü.
33:16
Bu ateş Selim'in yüreğini yakıyordu. O
33:18
an fark edemedi ama bu aşk artık gerçek
33:22
bir sevdaya dönüşecekti.
33:24
Selim'in sınavı yeni başlarken Elif de
33:27
yeni bir hayata doğru çoktan yola
33:29
çıkmıştı. Köy yerinde çalan davullar,
33:32
ucunda elma olan bir bayrak direği.
33:35
Evet, kız çıkarması yapılıyordu. Selim
33:38
uzaktan izledi. Kendi cenazesini uzaktan
33:41
izledi. Üstelik cenaze namazı
33:44
kılınmamıştı bile Selim'in.
33:47
Selim sözünde durdu ve Elif'i her gün
33:49
bekledi. Dut ağacının altına her zaman
33:52
iki tane minder getirdi. Bazen hasır
33:55
üzerinde uyur kalırdı. Elinde her daim
33:58
Elif'in verdiği dal parçası olurdu.
34:01
Ayrılmadan önce birbirlerine söz
34:02
verdikleri, yemin ettikleri o dal
34:05
parçası. Selim'in annesi ise hiç
34:07
üşenmeden her gün onu oradan almaya
34:10
giderdi. [homurdanır] Bilirdi ki oğlu
34:12
artık kara sevdaya düşmüştü. Korkardı
34:15
Selim'in annesi. Ya ben göçüp gidince
34:18
Selim'in bir başına kalırsa diye.
34:20
[homurdanır]
34:21
Elifse dut ağacının dalını sandığın en
34:23
altına koymuştu. İlk zamanlar Selim'i
34:26
çok özlüyordu. Sonra git gide özlemi
34:29
azaldı. Gözden ırak olan gönülden de
34:31
ırak olur derlerdi de inanmazdım.
34:34
Hepten unutmadı Selim elbette ama Kadir
34:37
de çok iyi bir insandı ve el üstünde
34:39
tutuyordu Elif'i. Elif'in artık Kadir'e
34:42
büyük bir vefa borcu vardı. Diğer
34:44
yandansa Selim'e verip de tutamadığı
34:46
[müzik] bir söz, bir yemin vardı.
34:50
Ama Elif Selim'e bugün yarın demedi ki.
34:53
Bir gün dedi zaten. Öyle değil mi? Ama o
34:57
bir gün hep ertelendi.
34:59
Kadirli Elif'in huzur dolu mutlu bir
35:01
evliliği vardı. Üzerine de hayırlı mı
35:04
hayırlı iki tane evlatları olmuştu. Peki
35:07
ya Selim?
35:09
Selim ise her gün Elif'i beklemeye devam
35:11
etti. Sonra biricik annesini de kaybetti
35:14
Selim. Eskiden Selim'in adı Zarcı'nın
35:17
oğlu Selim ya da çoban Selim'di. Sonra
35:20
ne oldu dersiniz?
35:23
Meczup Selim, Deli Selim, Aşık Selim.
35:28
[müzik]
35:31
Yıllar yılların ardına mazi diye
35:33
eklenirken Elif iki çocuğunu da büyütüp
35:35
evlendirdi. Elif de Selim gibi annesini
35:38
kaybetmişti. Sonra dedesi ve babasını
35:41
toprağa verdi. Selim, Elif'in her
35:44
cenazeye gelişinde daha da umutlandı.
35:46
Ama Elif Kadir'in yanından ayrılıp da
35:49
nasıl gitsin dut ağacının altına? Hem
35:51
doğru da olmazdı zaten. Bu hayatta
35:54
sadece kocası Kadir ve evlatları vardı
35:57
Elif'in. He bir de yeminini tutarak
35:59
Elif'i bekleyen Selim'i. Kocası Kadir
36:02
Elif'e hiçbir zaman kötü davranmadı. Onu
36:05
kırmadı bile. [homurdanır] Kadir'in
36:07
Selim'den haberi vardı elbette ama
36:10
hiçbir zaman Elif'in burnuna kalkmadı
36:12
Selim'i. Eğer ki Kadir'le Elif'in
36:15
geçirdiği ömrü kalbi en temiz bir insan
36:18
bile görse nazar değirdi inanın.
36:21
Elif Kadir'den razıydı. Kadir de
36:24
Elift'ten. Ancak vakti zamanı gelmişti
36:27
nihayetinde.
36:28
Ömrü yetmedi Kadir'in. [homurdanır] İki
36:31
evladının da mürvetini gördükten sonra
36:33
torunu sevemeden Hakk'ın rahmetine
36:36
kavuşmuştu.
36:37
Elif Kadir'in gidişinden sonra eski
36:39
eşyaları çıkarmaya başladı. Kadir'in
36:42
ayakkabılarını eşeğin dışına çıkardı.
36:45
Elbiseleri ihtiyacı olanlara dağıttı.
36:47
Sonra gencecik kızken gelin geldiği bu
36:50
eve getirdiği tek şey olan çeyiz
36:52
sandığının başına geçti ve kapağını
36:54
açtı. Genç kızken elleriyle işlediği ama
36:57
çıkarmaya kıyamadığı dantel örtüleri
37:00
sevdi önce. Sonra her şeyi bir bir
37:03
sandığın yanına dizdi. Sandığın en
37:06
altından beyaz yaşmaklara sarılı bir şey
37:09
daha vardı. Elif genç kızken beyaz
37:12
yaşmaklara sarıp sarmaladığı o şeyi
37:15
eline aldı ve dizlerinin üstüne oturdu.
37:18
Kat sardığı sevdası duruyordu. Beyaz
37:20
yaşmakların içinde yemini duruyordu. Kat
37:24
kat beyaz yaşmakların arasında. O gün
37:27
Selim'den ayrılmadan önce kırdığı dut
37:29
ağacının dalını ellerinin arasına alıp
37:31
göğsüne koydu Elif.
37:33
Elif Kadire olan saygısından,
37:36
sevgisinden vefasından ötürü bir gün
37:38
bile olsa o yeminini sandıktan
37:41
çıkarmamıştı.
37:43
Merak etmişti Selim'i ama bir gün bile
37:45
Selim'den haber almayı denememişti.
37:48
Çünkü Kadi bunu yapamazdı. Yıllardır
37:51
sandığın dibindeki beyaz yaşmaklara
37:53
sarılı yeminini yerine getirme vakti
37:55
gelmişti. Artık
37:57
Kadir'e Vefa borcu vardı da Selim'e yok
38:00
muydu? Vardı elbette. Ama o gün bir
38:03
karar vermeliydi ve ailesini ezip
38:06
geçerek Selim'le kaçmayı göze alamadı.
38:09
Ana baba rızası gözetti. Belki doğru
38:12
belki yanlış bilmiyorum ama bir ömrü
38:15
kendisini seven iki adamın kalbinde
38:17
geçirdi. Şimdi son vefa borcunu da
38:21
ödeyip yeminini yerine getirme
38:23
sırasıydı. Yola revan olmalıydı artık.
38:27
Bir gün döneceğim dedi Selim'in yanına.
38:30
Dut ağacının altındaki yuvasına.
38:34
Yıllar yolları ve insanları
38:36
değiştirmişti.
38:38
Eskilerden kimsecikler kalmamıştı.
38:41
Kalanlar da eskisi gibi değildi köyde.
38:44
Elif köy kahvesinin önünden geçerken
38:46
durdu. Üzerindeki bakışları
38:49
hissedebiliyordu. Bilmem yabancı göründü
38:51
insanların gözüne. Bilmem tanıdılar. Ya
38:54
da yıllar önceki mevzu hala
38:56
hatırlanıyordu. [homurdanır] Ama bu
38:58
saatten sonra kaybedecek [müzik] neyi
39:00
vardı ki? Yıllar önce Selim'le
39:02
dedikodusunun ulaşmasından korktuğu o
39:04
köy kahvesi var ya hani bir umut Selim
39:07
vardır diye düşündü içeride. Dut
39:09
ağacının dibinde bekleyecek hali yoktu
39:11
ya Selim'in. İllaki köy kahvesindedir bu
39:14
yaşta diye geçirdi içinden.
39:16
İçeride pek kimse yoktu. Sadece girince
39:19
ilk göz göze geldiği ihtiyara, "Selim'e
39:22
bakmıştım ben ama." dedi. Adam Elif'in
39:25
yüzüne uzun uzun baktı ve "Aşık Selim
39:28
mi?" dedi adam. Elif bir an duraksadı.
39:32
"Aşık mı?" dedi. Adam, "Kusura kalma
39:36
ağız alışkanlığı işte. Sen bizim meczubu
39:39
diyorsun herhalde değil mi?" dedi. Elif
39:42
yine duraksadı ve Meczup dedi. Adam
39:45
şaşkın şaşkın suratına bakan Elif'e
39:48
biraz daha yakından bakmak için ayağa
39:50
kalktı. Yanına yaklaştı ve "Sen o musun
39:55
yoksa?" "Elif, Selim'in Elifi." dedi.
40:00
Elif içinden, "Evet, Selim'in Elifi
40:04
benim." dedi ama dışından sadece başını
40:07
aşağı yukarı salladı. Evet derisine.
40:11
Adam Elif'e tepeyi göstererek, "Selim,
40:14
bıraktığın yerde dut ağacının orada."
40:17
dedi.
40:19
Yıllar geçmişti. Belli ki Selim Elif'in
40:22
sevdasından meczup olmuştu. Hala dut
40:25
ağacının altında bekliyordu. Elif'i yine
40:28
ilk günkü gibi heyecan kaplamıştı. İlk
40:30
aşkını Selim'i tekrar göreceğinden midir
40:33
bilinmez [müzik]
40:34
ilk günkü aşk heyecanı o yaşına rağmen
40:36
yine karnında tatlı bir sancıya
40:38
dönüşmüştü.
40:40
Acaba Selim beni görünce tanıyabilir mi
40:42
diye içinden geçirirken bir yandan da
40:45
saçlarını düzeltiyordu. Elif heyecanını
40:47
bir kenara bırakıp tepenin yolunu
40:49
tuttuğunda göğüs kafesi titremeye
40:52
başladı. konuşmaya başlasa heyecandan
40:54
konuşamayacaktı belki de ama o yıllar
40:57
önce verdiği sözü tutmak için sevdiğine
41:00
Selimine doğru yürümeye başladı. Tepenin
41:03
ardını açtığında dut ağacını gördü.
41:06
Elbette dut ağacı [müzik] biraz daha
41:07
büyümüştü. Hatta kocaman olmuştu.
41:11
Selimle altına sığıp tabiri caizse
41:14
evcilik oynar gibi aşk yaşadıkları o
41:16
yuva sanki [müzik] kocaman bir
41:18
malikaneye dönüşmüştü.
41:20
Hatta dut ağacının yanına çeşme bile
41:22
yaptırmıştı birileri. [homurdanır]
41:24
Çeşmenin başında bakırdan kocaman bir
41:27
güvüm duruyordu. Elif dut ağacına doğru
41:30
yaklaştığında dallardan sarkan renkli
41:32
bez parçalarını fark etti.
41:35
Selim meczup olduktan sonra evimizi,
41:38
yuvağımızı süslemiş herhalde diye
41:39
düşündü.
41:41
Dut ağacına doğru biraz daha
41:42
yaklaştığında fark ettiği şey ömrünün
41:46
sonuna kadar yüreğinde koca bir yara
41:49
olarak kalacaktı.
41:52
Selim Elif'in gidişinden sonra her gün
41:55
batımından hemen önce sanki Elif
41:58
gelecekmiş gibi karanlık çökene kadar
42:00
sakince beklemişti.
42:02
Bir süre sonra bu sakince bekleyişler
42:05
yerine [müzik] kendi kendine konuşan dut
42:07
ağacının etrafında dönen Selim'e
42:09
bıraktı.
42:11
Annesi Selim'in durumuna kahrolmuştu ama
42:13
elden ne gelir? Çoğu zaman oğlu Selim'i
42:16
dut ağacının altında uyurken buluyordu.
42:20
Annesi de diğer dünyaya göç ettikten
42:22
sonra Selim'in üzerini örtecek kimse
42:24
kalmamıştı.
42:26
Belki gelir diye yıllarca bekledi
42:28
Elif'i. Selim'in aşkı sevdaya
42:31
dönüşmüştü. Selim köylünün gözünde kara
42:34
sevdaya yakalanmış bir meczuptu.
42:38
Kimi deli belledi onu, kimi de ermiş
42:41
bildi. Fakat kimse nasılsın Selim diye
42:43
yanına bile varmadı. [homurdanır]
42:46
Ta ki soğuk bir gecede bir çoban onu
42:49
görene kadar. Çoban dut ağacının altında
42:52
Selim'i bulduğunda Selim Elif'in
42:55
minderine sarılmış bir elinde de
42:58
yeminleri olan dut ağacının dalını
43:00
tutuyordu.
43:01
Elbette gözlerini çoktan kapatmıştı
43:04
Selim. Son uykusuna çoktan yatmıştı.
43:09
Köylü Selim gözlerini yumduktan sonra
43:12
onu bir veli, bir derviş olarak
43:14
belirledi. Mezarı dut ağacının altına
43:17
yapıldı. Hayattayken kimseler yüzüne
43:20
bakmazdı Selim'in. Ne zaman ki
43:22
sonsuzluğa uyandı o vakit kıymetli oldu.
43:25
Halin nedir diye sormayanlar, Selim
43:28
ahiret [müzik] yolculuğuna çıktıktan
43:30
sonra mezarından ve de tabii ki
43:32
üstündeki dut ağacından mede tumar
43:35
olmuştu.
43:36
Elif'le yuva belli dedikleri dut ağacı
43:39
artık dilek ağacı olmuştu.
43:41
Elif ne yaptı peki? Elif'e ne oldu diye
43:44
geçiyor içinizden. Biliyorum.
43:46
Elif dut ağacının altında Selim'in
43:48
mezarını görmeyi beklemiyordu elbette.
43:51
Dedim ya ömrünün sonuna kadar yüreğinde
43:54
koca bir yara olarak kalacak bir manzara
43:56
duruyordu karşısında.
43:58
Artık sonsuza kadar Selim'in sevdasıyla
44:00
yaşamaya mahkum olmuştu.
44:03
Selim'in aşkı sevdaya döndüğünde hala
44:06
bir umudu vardı. Elif ertesi gün ben
44:09
geldim sevgili diye karşısına
44:10
dikilebilirdi.
44:12
Zaten Selim'i de hayatta tutan Elif'in
44:14
sevdası olmuştu o soğuk geceye kadar.
44:17
Fakat Elif, Elif'in tutunacağı bir dal
44:21
kalmamıştı. Bir gün Selim bana gelir
44:23
diyebileceği bir Selim yoktu artık.
44:27
Elif'in parmak uçları ve dudakları
44:29
uyuşmaya başladı. Tıpkı Elif'in gittiği
44:32
gün Selim'in yaşadığı gibi. Elif ayakta
44:35
daha fazla duramadı.
44:37
Selim'in mezarının yanına uzandı
44:39
sessizce.
44:41
Gözyaşları yanaklarını yakıyordu.
44:43
Selim'in mezarına döküldükçe Elif'in
44:45
gözyaşları belki de huzur bulmuştu
44:48
Selim'in ruhu.
44:50
Aslında Selim de tutmuştu sözünü, Elif
44:53
de. Selim'in ömrü yetmedi kavuşmaya.
44:57
Elif'inse kader dedikleri şeyi bırakmadı
44:59
peşini.
45:01
Gerçek kader değil ha. söylediğim şey
45:03
hani şu sedirin üzerinde oturanların
45:05
yazdığı kader ya da gelenek dedikleri
45:07
var ya işte o gerçek kaderin ne olduğunu
45:10
tayin etmek ise haşa bizi aşar.
45:15
Kim kimin hakkına girdi ya da kim doğru
45:17
kim yanlış bilmem. Ben sadece hikayeyi
45:20
yazdım sevgili dostlar. Bunun yorumunu
45:22
yapmak bana değil sizlere münasip düşer.
45:26
Belki de çoğumuz içimizde bir sığır gibi
45:28
sakladığımız sevdalar yaşadık. Belki
45:30
doğrudan yorumlara yazamazsınız ama olur
45:33
da [müzik] içinizi dökmek isterseniz
45:35
sevda yazın ben anlarım. Olur mu?
45:39
Evet. Aşk hastalığından muzdarip
45:42
olanlarınıza acil şifalar diliyorum.
45:46
Sevdaya düşenlerinse Allah yardımcısı
45:48
olsun. Bir sonraki hikayede görüşmek
45:51
üzere sevgili dostlar. Kalın sağlıcakla.
45:55
[müzik]

Dut Ağacının Altında Görüldükten Sonra Bir Yemin Ettiler ve Bu Yemin Onların Hayat HİKAYESİ Oldu...

Yasanmis Gercek Hikayeler

OSMAN'IN HİKAYESİ Masum Bir Yalan İle Başladı ve Söylediği Yalanı Sonuna Kadar Sürdürmeliydi

KIZIN İçin Her Şeyi Yapar Mıydın? Onlar Yaptı! | Bir Aile Hikayesi

Vefasız İnsanların Arasında Bembeyaz Bir Gül Gibi Yaşayan Meryem'in Sonu Ne Oldu?

Mendilleri Hazırlayın! Hastalık, Aşk ve Iskalanmış Bir Hayat

Küllerinden Doğan Bir Kadının Gölgeleri Aydınlığa Çeviren Hikayesi

GERÇEK HİKAYE: Kader Onların Sevdasını Sonsuzluğa Sakladı💔

GERÇEK HİKAYE: Aile Sırrı Ortaya Çıktı! Başkasının Hayatını Çalmışlar!

KORKU HİKAYESİ: Cinlere Dönüşü Olmayan Bir Yemin Etti! (Hüddam)

GERÇEK HİKAYE: "SEN KADINSIN OTUR EVİNDE" Dediler; Peki O Ne Yaptı?

GERÇEK HİKAYE: Herkesin Sevdiği O Melek Kadının Yürek Yakan Sırrı Duyanları ŞOK Etti!

GERÇEK HİKAYE: İnsanların DEDİKODUSUYLA Hayatı Karardı Ama O…

GERÇEK HİKAYE: Çoban Kıza Yaptığı İyiliğin Ardındaki SIR Yıllar Sonra Ortaya Çıktı!

GERÇEK HİKAYE: Evlatlık Olduğunu Öğrendi Ama Asıl Gerçek Kanını Dondurdu!

“DUL” Gerçek Hikaye: Sevdiği Adamdan Zorla Ayırdılar ve Yaşlı Bir Adama Verdiler

"KİN" Gerçek Hikaye: Aşık Olduğu Kadın İçin Karısını ve Kızını Terk Eden Adamın Hikayesi

Up next in 10

Dut Ağacının Altında Görüldükten Sonra Bir Yemin Ettiler ve Bu Yemin Onların Hayat HİKAYESİ Oldu...

Yasanmis Gercek Hikayeler